256 kubitów – cyfrowa granica pojęcia
256 kubitów – cyfrowa granica pojęcia
> W 2025 roku japoński gigant Fujitsu ogłosił przełom: stworzenie komputera kwantowego o mocy 256 kubitów.
Dla przeciętnego człowieka to tylko liczba. Ale to, co się za nią kryje, przekracza granice naszej percepcji.
---
🔷 Czym jest 256 kubitów?
Komputery kwantowe nie działają jak tradycyjne komputery binarne. Jeden kubit może reprezentować jednocześnie 0 i 1, dzięki zjawisku zwanym superpozycją.
Im więcej kubitów, tym więcej równoległych stanów taki komputer może rozważać naraz.
➡️ 2ⁿ – tyle kombinacji może przetwarzać komputer z n kubitami.
Czyli:
> 2^256 ≈ 1,1579209 × 10^77 możliwych stanów.
---
🔷 Co oznacza liczba 10^77?
To jedynka i 77 zer:
10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000
Dla porównania:
Liczba atomów w całym obserwowalnym wszechświecie to ok. 10^78.
To oznacza, że komputer z 256 kubitami operuje w przestrzeni niemal równej całemu wszechświatowi – ale nie w materii, tylko w możliwościach obliczeniowych.
---
🔷 Co to znaczy dla ludzkości?
Taki komputer może złamać szyfry używane dzisiaj w bankowości (np. RSA 2048), modelować reakcje chemiczne w czasie rzeczywistym, rozwiązywać problemy, których klasyczne komputery nie ruszą przez miliardy lat.
Ale… jest jedno „ale”.
---
🔷 Nasz umysł nie jest na to gotowy
Ludzki mózg, niezależnie od geniuszu, nie został stworzony do pracy z takimi wielkościami.
Nie widzimy 10^77 obiektów.
Nie operujemy takimi liczbami w naturze.
Nie jesteśmy w stanie ich sobie wyobrazić.
---
🔮 Rok 2026 – 1000 kubitów?
Wiele firm (w tym IBM, Google, i wspomniane Fujitsu) zapowiadają, że do 2026 roku powstanie komputer z ponad 1000 kubitów.
Co to znaczy?
> 2^1000 ≈ 10^301
Nie, to nie literówka. To jedynka i 301 zer.
Liczba tak duża, że nie ma żadnego odniesienia w rzeczywistości. Ani fizycznej, ani mentalnej.
---
🔹 Czy to już nowa era?
Możliwe. Albo to początek końca klasycznego modelu informacyjnego, jaki znamy.
256 kubitów to może być próg, za którym technologia przestaje być dla ludzi, a staje się byt autonomiczny – narzędzie nie do zrozumienia, lecz do zaufania lub obawy.
---
> Nie zrozumiemy wszechświata, jeśli nie zrozumiemy samych siebie.
Ale czy zrozumiemy siebie, kiedy stworzymy coś, czego już nie ogarniamy?
---
💬 Co myślisz o tym kierunku? Czy to nasz rozwój – czy przepaść?
Komentarze