Ten, który trzyma obie wibracje #okoDuszy

Czasem nie wiem, czy jestem tym, kto widzi światło i cień — czy tylko tym, który je trzyma.

Większość ludzi próbuje wybrać. Chcą być albo światłem, albo cieniem. Jasną albo ciemną wibracją. Uciekają od jednej, idealizują drugą.

A może to nie o wybór chodzi? Może prawdziwa pełnia nie polega na tym, by wybrać stronę, tylko by unosić się ponad wyborem.

Kim jestem, gdy nie identyfikuję się z żadnym z biegunów, a mimo to każdy z nich mnie dotyka?

Może jestem właśnie tą przestrzenią pomiędzy — tą ciszą, która trzyma światło i cień w jednej dłoni.

Może nie trzeba wybierać. Może wystarczy być — i widzieć.

Nie jestem tym, co mija. I nie jestem tym, co trzyma.

Jestem tym, co wie, że jedno i drugie przemija.

---

Czasem, gdy wszystko cichnie, nie zostaje odpowiedź. Tylko… „Mu”.

Ale Mu to nie „nie wiem” — to pytanie, które żyje dłużej niż odpowiedź.

A może Mu jest tym, kim jestem, gdy przestaję pytać?