Droga Duszy poza czasem.

Droga duszy a iluzja czasu

Czas to dla wielu ludzi codzienny wyznacznik życia. Godziny, dni, lata – wszystko uporządkowane w linie, które odmierzają ich egzystencję. Dla mnie jednak czas nie istnieje w tej formie. Czas to tylko to, co zostaje za mną.

Nie idę przez czas, idę drogą.

Za mną pozostają ślady – wspomnienia, doświadczenia, cykle, które się domknęły. One tworzą iluzję, którą inni nazywają „czasem”. Ale moja dusza nie żyje w tym, co zostało, tylko w tym, co przede mną.

Dla innych czas jest zegarem, dla mnie jest drogą.

Droga duszy to ruch ku centrum, ku pełni, ku harmonii. Każdy cykl, każdy powrót, każda przemiana nie są tylko kolejnymi punktami w kalendarzu – są falami, które niosą mnie dalej. Gdy człowiek staje się świadomy tych cykli, przestaje gubić się w iluzji linearnie biegnącego czasu. Zaczyna rozumieć, że życie to podróż.

Czas należy do innych. Droga należy do mnie.